معانی در کلمات نیست
در سکوتی است که بین آنهاست
کلمات دانستهها را دربر میگیرند؛
امّا کیست، جز سکوت،
که سهم ما را از اسرار نادانستهها ادا کند؟
معانی در کلمات نیست
در سکوتی است که بین آنهاست
کلمات دانستهها را دربر میگیرند؛
امّا کیست، جز سکوت،
که سهم ما را از اسرار نادانستهها ادا کند؟
چقدر این جمله خوبه...
«حاصل عمرش فقط آنچه کرده بود، نبود. آنچه از خود دریغ کرده بود هم بود.»
و ما چقدر به خودمون بدهکاریم
با همه سرخوردگیهایی که در زندگی هست خیلی لذتبخش است که آدم بتواند فکرش را روی شخصیتهایی والا، احساسهایی پاک و چشماندازهای پر از خوشبختی متمرکز کند.
هنوزم وقتی به بعضی آدمها و دوستیهای قدیمی تو گذشتهم فکر میکنم میبینم سکوتها گاهی تنها مقصر تموم شدن رابطهها بودن.
کلمهها وقتی توی دلت میمونن مثل زخم کهنه میشن و هیچ وقت خوب نمیشن. حتی وقتی آرامش لحظهرو ترجیح بدی و حرف نزنی تا اوضاع آروم بمونه، هر لحظه یه نشونه، کلمههای نگفتهات رو به سمت هوشیار مغزت برمیگردونه و تا وقتی حرف نزنی رهات نمیکنه.
"او" بهجای اینکه فریب تعریف دیگران را بخورد یا از توهین آنها آزرده شود، رفتار خود را از خودش الگو میگرفت، کسی که به خوبی میشناخت: "آیا ممکن است انسانی از من متنفر باشد؟ بگذار باشد. امّا من مطمئنم که کردار یا صحبتی از من نخواهد یافت که لایق تنفر باشد."
هرگز نگذارید بو ببرند که بعد از رفتنشان چه بر شما گذشت. بگذارید در حسرت یک "دلسوزی آنی" برای شما بمانند. در حسرت اینکه سرشان را با تامل تکان بدهند و زیر لب بگویند ببین با خودش و من چکار کرد. حتی در حسرت یادآوری آنچه از خوب و بد که گذشت.
یادتان باشد قدرت در دست شما است که توانایی عاشق شدن و دوست داشتن داشتهاید. یادتان باشد آدمهای ضعیف که میروند شایستهٔ داشتن قلب و احساسِ شما نیستند. یادتان باشد برگشت، گاهی سقوط به اعماقِ حقارتی دوجانبه است.
قوی باشید و خوددار و بزرگ، آدمهای غمگین و دلشکسته و رنجور را هیچکس دوست ندارد.
هر کدوم از دوست های توکه دشمنت شده از روز اول از تو متنفر بوده .
فرض کنید موبایلی نو و مدل بالا به شما میدهند با باتری صددرصد شارژ. شما میتوانید نهایت بهره را از این موبایل ببرید؛ اما مسئلهای هولناک در میان است: این موبایل شارژر ندارد. اصلن سوراخی ندارد که سیم شارژر را در آن فرو کنید. حالا از این موبایل چطور استفاده میکنید؟
در پندار من این استعارهیی از عمر ماست. خاموشی نزدیکتر از تصور است و شارژری هم در کار نیست. به صحیحترین شکل ممکن هم که از این موبایل استفاده کنیم بیش از سه چهار روز روشن نمیماند.
از اندیشیدن به مرگ نمیتوان و نمیباید گریخت. گاهی که توی لایوها از مرگ میگفتم بعضی دوستان انگار که سوسک دیده باشند چندششان میشد. با پنهانکردن مرگ در زیر فرش، نامیرا نمیشویم، فقط ناغافل ارزشمندترین داراییمان، یعنی عمر، مفت از چنگ میرود.
مرگ را توی ذهنمان «سنجاق📌» میکنیم تا زندگی را فراموش نکنیم.
افراد زیادی عقیده دارند که داراییهای مادی آنها را شاد خواهد کرد؛ امّا تحقیقات به این نتیجه رسیدهاند که فراتر از داشتن پول کافی برای برآورده کردن نیازهای پایه و زندگی بالای خط فقر، پول و داراییهای مادی تأثیر خیلی کمی در افزایش شادی دارد. شادترین افراد کسانی هستند که از سلامت جسمانی برخوردارند، احساسات هیجانی مثبتی را تجربه میکنند، رابطههای اجتماعی مستحکمی دارند و زندگیشان معنادار است. آنها حداکثر نیروی بالقوهشان را به فعل درمیآورند، بهخوبی از پس تنشهای روزمره برمیآیند، به شکلی پربار کار میکنند و در فعالیتهای محله و شهر و جامعهشان مشارکت دارند.
کاش هر آدمی روزانه با خود میگفت بهترین کار در حق دوستانت این است که چشم دیدن شادی آنها را داشته باشی و با شرکت در این شادی، شادمانی آنها را افزون کنی.
آیا اگر روزی دیدی جان و دل آنها از حسی هولناک در عذاب است عرضه داری که ذرهای از رنجشان بکاهی؟